short me;

My Photo
working at Primavera Alamanda.

Monday, January 2, 2012

kelas memandu (2)

dah lama tak pergi kelas memandu. bila pergi, macam orang baru kenal dunia. yang tahu hanya clutch, break and minyak. how to parking and nak naik bukit smua dah lupa!! ah aku ni cepat alpa. aha :D cuti lamaaaaa kan.

okay, hari kedua ckgu tak boleh duduk sebelah aku dalam kereta. 'habis aku !!' aku pun start kereta dgn penuh yakin, muka kayak mcm enggak ada apa2 pdhl dalam ni bergetar mcm tali gitar baru dipetik. 'tinggg~'

aku sedia untuk naik bukit. langkah2 dia boleh la aku ingat sikit. okay. aku stop betul2 atas bukit. dah cantik dah. kaki satu di clutch, satu lagi di minyak, entah mcm mana tibe2 enjin MATI ! ya Allah. cikgu dah la kat luar. aku tak rasa ckgu tgh tgk aku. ckgu sdg kemaskan fail2 dia yg belambak tu. mati lah aku. 'please miera jangan panik, jangan panik.." then, aku stat enjin semula. pastu perkara yg sama berlaku. enjin mati! aku tak tahu apa kesalahan aku sampai enjin tu mati. lepastu perkara yg sama lagi berlaku. mati lagi dan mati lagi.

tak lama kemudian, ckgu baru sedar agaknya. dia tgr aku melalui toki-toki. lega aku dibuatnya bila dgr suara tu. then ckgu suruh buat apa yg dia cakap. aku buat!! tibe2 kereta tergelongsor ke bawah. haa! boleh aku panik sekarang?! AAHHH! nasib baik aku dpt control tanpa gelabah. aku tekan BREEEEAAAK!! lama dah aku ddk atas bukit tanpa org dtg bantu. akhirnya, aku dapat jugak lepasi bukit tu. alhamdulillah.

part parking pulak. masa ni pun cikgu tade!!!!!!!!!! haaaaa.. tape2 aku try jugak. sorang -.-
"aku dah la biasa" haha :D. okay, kali ni pun aku tak berjaya. aku terlupa first step. step 2,3,4 aku igt. tp first step tk igt. so cane nak start? aha, aku pon g bantai ah buat jugak. hampir langgar batu-batu kat tepi tu. sebelum aku rosakkan kereta ni baik aku surrender kuar dari parking tu.

aku bosaaaaaan dalam kereta tu. bukit tak boleh buat, parking tak boleh buat. tibe2 cikgu panggil aku. DIA NAIK! aha, terima kasih la cikgu. nasib baik kene dgn cikgu yang baik gila. aha ckp pon lembut mcm ayah aku. mane tak nye, mmg kwn ayah pon hehe.

aku nak jadikan peristiwa ni sebagai pengajaran. janganlah cepat lupa dan alpa wahai amirah, intan payung :)